Nasze-Bajki.pl - Bajki do czytania, Darmowe bajki do czytania

Gdzie jest tęcza? Czy wszyscy widzieli tęczę? Ten, kto widział tęczę, ma wielkie szczęście, bo niełatwo jest ją zobaczyć. Do grona szczęściarzy należała mała dziewczynka o imieniu Ewelinka. Udało jej się zaobserwować tęczę, gdy razem z mamą wybrała się na wycieczkę rowerową po parku. Najpierw rozpadał się deszcz i trzeba było szukać schronienia pod dużym parasolem. Po chwili jednak przestał padać i zza chmur śmiało wyjrzało słońce. Można było kontynuować wyprawę. Wtedy właśnie na niebie ukazała się kolorowa tęcza. Ewelina widziała tęczę po raz pierwszy w życiu, zrobiła więc na niej duże wrażenie.
– Mamo, mamo, spójrz, jakie piękne kolory, jakby ktoś po niebie rozlał farby! – wykrzykiwała Ewelina, wskazując ręką na barwne łuki.
– To jest tęcza. Bardzo ładna tęcza. Nie zawsze zdarza się taką zobaczyć, mamy prawdziwe szczęście – wyjaśniła mama i dodała: – Szkoda, że będzie widoczna tylko przez chwilę.
Ewelina przypomniała sobie, że przecież widziała już tęczę na obrazku. Raz nawet sama ją namalowała. Koniecznie chciała wypróbować swoje nowe kredki, a malowanie tęczy doskonale się do tego nadawało. Widząc prawdziwą tęczę, dziewczynka była zaskoczona jej wielkością. Nie rozumiała również, dlaczego mama twierdziła, że będzie widoczna tylko przez chwilę.
– Jak długo tutaj będzie i co się z nią później stanie?
– Tęcza zwykle jest widoczna przez kilka minut, a potem znika – wyjaśniła mama.
– W takim razie musimy się pośpieszyć – ponaglała Ewelina. – Musimy szybko dojechać tam, gdzie zaczyna się tęcza. Jak tam dotrzemy, będziemy mogły na nią wejść, na samą górę.
– Na tęczę nie można wejść – wyjaśniła mama.
– Ależ można. Sama widziałam taki obrazek, na którym była tęcza, a po niej spacerowały sobie dzieci – stwierdziła dziewczynka.
– To było na obrazku, ale w rzeczywistości nikomu nie udało się wejść na tęczę. Nikomu nie udało się nawet dotrzeć do miejsca, w którym styka się ona z ziemią – dalej wyjaśniała mama.
– Ale nam się uda. Musimy się tylko pośpieszyć. Poza tym mamy rowery, będziemy szybsze od innych.
Mama z Eweliną wsiadły na rowery i pojechały w kierunku tęczy. Dziewczynka jechała pierwsza. Trudno ją było dogonić. Po chwili jednak wyraźnie zwolniła. Nie zrobiła tego z powodu zmęczenia, ale dlatego, że tęczy nie było już widać. Jej zniknięcie zasmuciło Ewelinę.
– O! A gdzie jest tęcza? Jak ją teraz dogonimy?
– Nie wiem – odpowiedziała mama. Widząc jednak smutną minę dziewczynki, dodała: – Być może tęcza schowała się przed nami za drzewami.
Dziewczynce spodobała się ta odpowiedź i sama również zaczęła wymyślać, cóż takiego mogło stać się z tęczą.
– A może ktoś zwinął tęczę i schował ją do worka? A w domu zrobi z niej duże, kolorowe lizaki.
Tym razem mamie spodobała się zabawa w wymyślanie, co mogło stać się z tęczą, i chętnie się do niej przyłączyła.
– A może tęcza się potknęła i upadła na ziemię? Teraz wije się po niej jak rzeka wypełniona kolorowymi strugami wody.
– A może tęcza zrobiła sobie przerwę na obiadek? Siedzi sobie przy stoliku i zajada kolorowe kredki. Jak znowu się pojawi, będzie jeszcze bardziej kolorowa – kolejny pomysł dorzuciła Ewelina.
– A może o tęczę zaczepił jakiś samolot i pociągnął ją za sobą wysoko do chmurek? One są takie białe, przyda im się taka kolorowa odmiana – zaproponowała mama.
– A może na tęczę spadł deszcz i zmył jej kolory? Teraz zostały po niej tylko kolorowe kałuże – zaproponowała Ewelina.
– A może tęczę zabrali robotnicy budowlani? Postawią ją nad rzeką i zrobią z niej most. Może kiedyś uda nam się go odnaleźć i przejedziemy po nim naszymi rowerami.
Mama z Eweliną długo jeszcze wymyślały różne historie o tym, gdzie może być tęcza. A wy, drogie dzieci, jak myślicie, co mogło się stać z tęczą?

Profil autora: oto bajki ilość bajek publicznych

(191)

(191)

ocena czytelników: 7,00 (11 głosów)

oceń tę bajkę:

inne bajki tego autora bajki wyróżnione inne bajki w portalu